วันที่บริษัทบอกลา…อย่าเพิ่งบอกลา “เงินเกษียณ” ไปด้วย

ตกงานอาจทำให้รายได้หยุด แต่ไม่จำเป็นต้องทำให้แผนเกษียณพังตาม

ช่วงนี้เปิดข่าวทีไร เจอแต่

“ปรับโครงสร้าง”
“ลดจำนวนพนักงาน”
“เลิกจ้าง”
“ปิดบางหน่วยธุรกิจ”
 

คำที่บริษัทใช้แต่ละแห่งอาจต่างกัน

แต่สำหรับคนที่ชื่ออยู่ในรายชื่อรอบนั้น ความหมายเหมือนกันครับ
 

เงินเดือนเดือนหน้า…อาจไม่มาแล้ว

ระหว่างที่ Admin อ่านข่าวพวกนี้อยู่ ก็เจอโพสต์ของเพจ Cashury.th เด้งขึ้นมาพอดี

รู้จักและติดตามน้องเจ้าของเพจมานาน รวมถึงเคยได้ร่วมโครงการ Responsible Voice ที่หน่วยงานกำกับด้านการเงินร่วมกันจัดขึ้น

โพสต์นี้พูดถึงเรื่องที่สำคัญมาก แต่คนมักนึกถึงเป็นเรื่องท้าย ๆ
 

“ลาออกหรือตกงานแล้ว เงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ หรือ PVD จะเอายังไงต่อ?”

และคำตอบแรกที่อยากบอกคือ

อย่าเพิ่งถอนเพราะตกใจ

เพราะวันที่งานหาย สิ่งที่สมองเราต้องการที่สุดคือ
 

เงินสด

ยอด PVD ที่สะสมมาหลายปีจึงดูน่ารักขึ้นมาทันที

“เอาออกมาก่อนดีไหม?”

เข้าใจได้ครับ
 

แต่เงินก้อนนี้มีชื่อว่า เงินเกษียณ ด้วยเหตุผลของมัน

มันไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นเงินชดเชยทุกครั้งที่ชีวิตสะดุด

และที่สำคัญ
 

ออกจากงาน ไม่ได้แปลว่าต้องถอน PVD ออกเสมอไป

ยังมีทางเลือกอีก เช่น
 

คงเงินไว้ในกองเดิมตามเงื่อนไขของกองทุน
โอนไป PVD ของนายจ้างใหม่ หากกองทุนรองรับ
หรือโอนไป RMF for PVD เพื่อให้เงินเกษียณเดินทางต่อ โดยระยะเวลาการถือสามารถนับต่อจาก PVD เดิมได้ตามเงื่อนไข และเมื่อโอนไปแล้วจะไม่สามารถย้ายกลับเข้า PVD ได้อีก
 

ทำไมต้องคิดก่อนถอน?

เพราะถ้าถอนก่อนเข้าเงื่อนไขภาษี เงินบางส่วนที่ได้รับอาจต้องนำไปคำนวณภาษี

โดยหลักแล้ว เงินสะสมของเราเองไม่ถูกนำกลับมาเสียภาษีซ้ำ แต่เงินสมทบจากนายจ้างและผลประโยชน์จากการลงทุนอาจมีภาระภาษี และถ้ามีอายุงานตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป ก็อาจมีสิทธิคำนวณภาษีแบบพิเศษได้

ในทางกลับกัน หากเข้าเงื่อนไขอายุอย่างน้อย 55 ปีและเป็นสมาชิกต่อเนื่องไม่น้อยกว่า 5 ปี เงิน PVD สามารถได้รับยกเว้นภาษีตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด
 

พูดง่าย ๆ คือ

ถอนง่ายครับ
 

แต่ก่อนถอนควรรู้ก่อนว่า เรากำลังแลกอะไรกับเงินสดวันนี้
 

ภาษีเท่าไร
เสียโอกาสให้เงินเติบโตต่อเท่าไร
และเงินเกษียณของเราจะเหลือเท่าไร
 

แน่นอนครับ ถ้าวันนี้ตกงานจริง ๆ
 

ค่าเช่าต้องจ่าย
ลูกต้องกิน
บ้านต้องผ่อน
 

ไม่มีใครควรมานั่งเทศนาว่า

“เงินเกษียณห้ามแตะเด็ดขาด!”

ชีวิตจริงไม่ได้สวยขนาดนั้น

ถ้าจำเป็นต้องใช้ ก็ต้องใช้

แต่คำสำคัญคือ

“จำเป็น”
 

ไม่ใช่เพิ่งลาออกวันจันทร์
วันอังคารถอน PVD
วันศุกร์ฉลองโทรศัพท์เครื่องใหม่ เพราะคิดว่าเป็น “เงินก้อนที่ได้จากบริษัท”
 

ไม่ใช่ครับ

นั่นคือ ตัวเราในวัย 60 ส่งเงินย้อนเวลามาฝากไว้

อย่าใช้จนหมดก่อนเขาจะได้ใช้

สิ่งที่โพสต์ของ Cashury เตือนเราได้ดีมาก คือ

วันที่ออกจากงาน เราไม่ควรถามเพียงว่า
 

“จะได้เงินออกมาเท่าไร?”

แต่ควรถามว่า

“ทำอย่างไรให้เงินก้อนนี้ยังทำหน้าที่เดิมต่อไปได้?”

เพราะการตกงานครั้งหนึ่ง อาจเป็นเพียงช่วงเปลี่ยนผ่านของชีวิต

แต่ถ้าเราถอนเงินเกษียณทุกครั้งที่เปลี่ยนงาน

เราอาจทำงานมา 30 ปี
 

แต่เงินเกษียณกลับเริ่มนับหนึ่งใหม่ทุก ๆ 5 ปี

อันนั้นเหนื่อยครับ

ดังนั้น ถ้าวันหนึ่งข่าว “ปรับโครงสร้าง” เดินมาถึงเรา
 

ตั้งหลักก่อน
 

ดูเงินสำรอง
ดูเงินชดเชย
ดูสิทธิประกันสังคม
จัดลำดับรายจ่าย
และค่อยตัดสินใจเรื่อง PVD เป็นหนึ่งในภาพรวมทั้งหมด
 

อย่าเพิ่งคิดว่าตกงาน = ทุกอย่างพัง

บางครั้งมันเป็นเพียงจุดที่ชีวิตบังคับให้เราเปลี่ยนทาง

งานใหม่หาได้
รายได้สร้างใหม่ได้
แผนการเงินปรับใหม่ได้

และถ้าเรารักษาเงินเกษียณก้อนเดิมไว้ได้ด้วย

อย่างน้อยในวันที่เรื่องหนึ่งของชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่
 

เราไม่จำเป็นต้องเริ่มใหม่ทุกเรื่องพร้อมกัน

ขอบคุณเพจ Cashury.th สำหรับข้อมูลดี ๆ ที่ช่วยเตือนมนุษย์เงินเดือนในช่วงเวลาที่เรื่องนี้มีความหมายมากกว่าปกติครับ

รู้ไว้ก่อนดีกว่า

เพราะวันที่ HR เรียกเข้าห้องประชุม

อาจไม่ใช่วันที่เหมาะที่สุด
ที่จะเพิ่งมาเรียนรู้ว่า PVD ของเรามีทางเลือกอะไรบ้าง


ThaiPFA อยากให้ทุกคนจำไว้ว่า วันที่งานเปลี่ยน ไม่ได้แปลว่าอนาคตการเงินต้องเริ่มจากศูนย์ ค่อย ๆ ดูทางเลือกให้ครบก่อนตัดสินใจ เพราะเงินก้อนที่รักษาไว้วันนี้ อาจเป็นความสบายใจของเราในวันเกษียณครับ
 

— ด้วยความห่วงใยจาก ThaiPFA

#กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ #PVD #ลาออกจากงาน #วางแผนเกษียณ #ThaiPFA

นี้คือข้อความต้นเรื่อง และขอบคุณเพจ Cashury.th สรุปเรื่องการเงินที่ว่ายากให้เข้าใจง่ายใช้ได้จริง ทำต่อไปนะ  

มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง เพื่อทำให้คนไทยมีชีวิตที่ดีขึ้น กันนะครับ