“กตัญญูเฉียบพลัน” เมื่อความรักของลูก…อาจกลายเป็นความทรมานของพ่อแม่!

บางครั้งคนที่อยากให้พ่อแม่มีชีวิตอยู่นานที่สุด…อาจลืมถามไปว่า พ่อแม่อยากมีชีวิตอยู่แบบไหน?

เมื่อวานผมได้ไลฟ์กับ นพ.พงศ์กฤช เนียมหุ่น CFP® คุณหมอจากโรงพยาบาลสุโขทัย ซึ่งเป็นศิษย์เก่าหลักสูตร CFP ของศูนย์อบรม ThaiPFA ในรายการ ThaiPFA Talk on LIVE ตอน “พ่อแม่แก่ลง เราจะเอาเงินที่ไหนมาดูแล?”

มีประเด็นหนึ่งที่ฟังแล้วสะเทือนใจมากครับ
 

คุณหมอพูดถึงภาวะที่เรียกว่า “กตัญญูเฉียบพลัน”

ชื่อฟังดูเหมือนโรค แต่จริง ๆ เป็นคำเรียกปรากฏการณ์ในครอบครัว ไม่ใช่โรคทางการแพทย์
 

ลองนึกภาพตามนะครับ…

แม่ป่วยหนัก นอนอยู่โรงพยาบาลมาหลายเดือน

ลูกคนหนึ่งคอยเช็ดตัว ป้อนข้าว เฝ้าไข้ พาไปหาหมอ รับฟังอาการจากแพทย์แทบทุกวัน

จนวันหนึ่งหมอบอกว่า แม่อาจเข้าสู่ระยะท้ายของชีวิตแล้ว

ลูกอีกคนที่ทำงานอยู่ไกล รีบเดินทางกลับมา
 

พอเห็นแม่อาการหนัก ก็พูดขึ้นว่า…

“หมอต้องช่วยแม่ให้ถึงที่สุดนะครับ!”

“ใส่ท่อก็ใส่ ปั๊มหัวใจก็ปั๊ม ขอแค่แม่ยังอยู่!”

ฟังเผิน ๆ ก็เป็นความรักของลูกนะครับ
 

แต่ปัญหาคือ…

บางครั้งการรักษาเหล่านั้นอาจไม่ได้ช่วยให้ผู้ป่วยกลับมามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น โดยเฉพาะในระยะท้ายที่การรักษาเพียงยืดกระบวนการเสียชีวิต และอาจเพิ่มความทุกข์ทรมาน

แล้วความขัดแย้งก็เริ่มต้นขึ้น…
 

ลูกที่เฝ้าแม่มาตลอดรู้ว่าแม่เคยบอกว่าไม่อยากทรมาน

แต่ลูกที่เพิ่งกลับมาไม่อยากเสียแม่ไป และอยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

สุดท้ายพี่น้องทะเลาะกันเพราะต่างคนต่างรักแม่…แต่กลับไม่มีใครได้ฟังว่าแม่ต้องการอะไร

ผมฟังแล้วอดคิดไม่ได้ว่า…
 

หรือบางครั้งเรากำลังพยายามรักษาความรู้สึกของคนที่ยังอยู่ มากกว่ารักษาความต้องการของคนที่กำลังจะจากไป?

แน่นอนครับ ไม่ใช่ทุกการใส่ท่อหรือปั๊มหัวใจจะเป็นการรักษาที่ไม่เหมาะสม ต้องดูสภาพผู้ป่วย โอกาสฟื้นตัว และคำแนะนำของทีมแพทย์ด้วย

และผมก็ไม่ได้กำลังตำหนิลูกที่อยู่ไกลนะครับ เพราะการตัดสินใจในวันที่กำลังจะสูญเสียคนที่รักที่สุด ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

แต่สิ่งที่คุณหมอฝากไว้ ผมว่าสำคัญมาก
 

เราต้องคุยเรื่องนี้กัน ตั้งแต่วันที่ยังคุยกันได้

ลองถามพ่อแม่ดูว่า…

ถ้าวันหนึ่งเจ็บป่วยหนักจนไม่สามารถตัดสินใจเองได้ ท่านอยากให้ดูแลแบบไหน?

อยากให้รักษาเต็มที่ในสถานการณ์ใด?
 

และหากเข้าสู่ระยะสุดท้ายที่การรักษาไม่ช่วยให้ฟื้นตัว ท่านอยากได้รับการดูแลอย่างไร?
 

เราสามารถวางแผนการดูแลล่วงหน้า และจัดทำ หนังสือแสดงเจตนาเกี่ยวกับการรักษาในระยะท้าย (Living Will) เพื่อให้ครอบครัวและแพทย์เข้าใจความต้องการของผู้ป่วยได้
 

ซึ่งต่างจากพินัยกรรมแบ่งมรดกนะครับ

และนี่คือสิ่งที่ผมอยากให้ทุกครอบครัวคิดต่อ…

เราวางแผนเก็บเงินเพื่อดูแลพ่อแม่ได้ วางแผนค่ารักษาพยาบาลได้ วางแผนค่าใช้จ่ายในวัยชราได้
 

แต่อย่าลืมวางแผนด้วยว่า ในวันที่เงินซื้อสุขภาพกลับมาไม่ได้แล้ว เราจะดูแลความรู้สึกและศักดิ์ศรีของพ่อแม่อย่างไร

เพราะการวางแผนที่ดี ไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อให้คนที่เรารักอยู่ได้นานขึ้น แต่ต้องช่วยให้เขามีคุณภาพชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ด้วย

บางครั้งความกตัญญูอาจไม่ใช่การรั้งพ่อแม่ไว้กับเราให้นานที่สุด…แต่คือการรักท่านมากพอที่จะเคารพสิ่งที่ท่านเลือก แม้สิ่งนั้นจะทำให้เราต้องปล่อยมือ
 

อย่ารอให้ถึงวันที่พ่อแม่พูดไม่ไหว แล้วลูก ๆ ต้องมานั่งเดากันว่า ท่านอยากได้อะไร

แล้วคุณล่ะครับ…ถ้าวันหนึ่งพ่อแม่บอกว่าไม่อยากถูกยื้อชีวิตในวาระสุดท้าย คุณจะเคารพการตัดสินใจของท่านได้ไหม?

อยากฟังมุมมองของทุกคนครับ เพราะเรื่องนี้วันหนึ่งอาจเกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา 
 

ThaiPFA | สร้างนักวางแผนการเงิน เพื่อชีวิตการเงินที่ดีขึ้นของคนไทย
 

#กตัญญูเฉียบพลัน #พ่อแม่แก่ลง #ดูแลพ่อแม่ #LivingWill #พินัยกรรมชีวิต #การดูแลแบบประคับประคอง #PalliativeCare #สิทธิผู้ป่วย #วางแผนการเงิน #วางแผนชีวิต #ครอบครัว #ThaiPFA #ThaiPFATalkOnLIVE
 

มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง เพื่อทำให้คนไทยมีชีวิตที่ดีขึ้น กันนะครับ

ThaiPFA ศูนย์อบรมต้นแบบแห่งแรกของไทยในการจัดอบรมและพัฒนาหลักสูตรการวางแผนการเงิน CFP